تو یکی دیگه لطفنگ از اراده حرف نزن که ناراحتم میکنی...
تو که خوشحالی و ناراحتی و خور و خواب و خشم و شهوتت! همه بسته است به یه اس ام اس یا تلفن ناقابل پینوکیو...
تویی همه انگیزه ای که واسه درس خوندن و درس دادن و برگشتن به اون خراب شده داری با دیدن وبلاگ مخفی پینوکیو و حرفایی که پشت سرت نوشته به ف.ا.ک فنا میره....
تو که به جای اینکه زندگیت رو با ساعت رسمی میهن اس لامی تنظیم کنی با ساعت خواب و بیداری و مطالعه و استراحت و کلاس زبان و ورزش اون تنظیم می کنی...
تو که حتی نمیتونی تصمیم بگیری کی باید بهت خوش بگذره، کی باید فکر کنی، کی باید درس بخونی...
چه انتظاری از خودت داری؟ نکنه فکر کردی مهر که رفتی سر کلاس با سواد تر از سال پیش هستی و از استرس اینکه بچه ها ازت سوالای سخت سخت نپرسن دیگه شبا بی خوابی نمیزنه به سرت؟ نکنه فکر کردی امسال قبول میشی؟ کور خوندی عزیزم با این وضعیت هیچ اتفاقی تو زندگیت نمی افته، اگه میخوای اینطوری ادامه بدی بهتره بری خودتو تو درز دیوار جاسازی کنی،...والا