تو این قیریش ماش و اعصاب خوردون و تنهایی یکی گیر داده به ما میگه بشین درس بخون برا دکترا... یکی میگه بشین درس بخون بیا اونجا... یکی میگه این کلاسایی رو که بهت دادن رو از دست نده آخه سابقه ی خیلی خوبیه....یکی میگه چه تنبلی چرا نمیری دنبال اون کار استخدامیه.... تصمیمات پینوکیو هم که غوزی بر فراز همه این غوزها ....خودم میگم خب درسته دیگه من همه این کارا رو باید بکنم به اضافه اینکه کار الانم رو از دست ندم، این از همه مهمتره ،آخه هم خرجم زیاد میشه هم  اگه باز بیکار بشم دیگه روم نمیشه از ولیم پول بگیرم.... باید همه این کارا رو بکنم در حالی که در روز فقط 6 ساعت وقت دارم تازه اونم شب اونم خسته و کوفته....