بیشتر دوستانم همین که شوهر کردند به مرض خود شوهر کم بینی حاد و فراموشی مزمن مبتلا شدند... همین چند وقت پیش اتفاقی وبلاگ یکی از دوستای صمیمی دوران دبیرستان و دانشگاهم رو که به اسم خودش بود پیدا کردم، تو بلاگش کلی عکس از دختر کوچولوش گذاشته بود و از زندگیش نوشته بود، بلاگ دخترش هم اونجا لینک بود، از همین لوس بازیهایی که تازه مد شده و مامانها از زبون بچه شون بلاگ مینویسن، منو میگی انقدر ذوق زده شدم و از خودم نوستالجی در کردم که نگو...القصه اینجانب هم برداشتم یک ایمیل بلند بالا با کلی تبریک واسه نی نی دار شدنش و هاگ و کیس واسه اینکه اینجا پیداش کردم  و چیزای دیگه براش فرستادم و منتظر تحویلات آنجانب شدم...بعد چند روز چیلیک چیلیک برداشت یه ایمیل در جوابم زد با مضمون یک مرسی و  یک اسمایل که میخواستم صد سال سیاه نفرسته....

از این دست دوستانی که بعد شوور کردن قسم یاد میکنند که دیگه کسی رو نشناسند خیلی زیاد دیدم.... در هر حال خدا سایه آقاهاشونو از سرشون کم نکنه....